Wat is een vriend, dat vraag ik me soms af, een vriend.. die gaat toch
mee naar je graf?
Vrienden staan klaar, dag en nacht, dat is wat ik van vriendschap
verwacht.
Mensen hebben vrienden, maar wat is een vriend,
een man of een vrouw die veel centen verdiend.
Of zijn het nou die jongens in dat vage café,
ze geven je bier en een snuif op de plee.
Of een XTC-gebruiker door de drugs van de kaart,
normaal ben je een lul, maar nu zijn kameraad.
Of zijn het nou die gasten die in je wijk wonen,
waarbij je elke avond op visite kan komen.
Waar volop wordt geblowd, waar volop wordt gezopen,
maar zit je in de nesten, dan doet er niemand open.
Of je belt voor hulp vanaf een autobaan,
hoeveel vrienden roepen dan 'Yo ik kom eraan'
Of je hebt thuis ruzie, je blijft een nachtje weg,
je gaat naar een vriend, maar je hebt vette pech.
'Euh, het komt even niet uit' is wat hij roept,
met het vriendelijke verzoek, of je verder zoekt.
En als het dan niet lukt dan kom je maar weer terug.
Maar je krijgt in feite een trap in je rug.
Bestaan vrienden wel, van die echte kameraden,
vrienden zonder woorden,
vrienden met daden.
Jawel ze bestaan, ik heb er twee of drie,
en jij wilt zeker weten wie-o-wie?
Dat ga ik niet zeggen, loop naar de hel,
zij die echte vrienden zijn die
weten het zelf wel.
Vrienden die komen als je ziek op bed ligt,
en ook al lig je dan in het
gesticht.
Vrienden die delen, er altijd zullen zijn,
vrienden hebben gein en delen
de pijn.
Zo heb ik nog een vriend, en die is speciaal,
ook al komt het vaak voor
dat ik van de kerel baal.
Maar heb ik hem nodig dan staat ie daar,
ik geef een gil en hij staat
voor me klaar.
Heb ik autopech dan kan ik zitten balen,
maar 1 ding is zeker, die vent
komt me halen.
Ik besta door m'n moeder en zijn gekloot,
ja het het is mijn vader, een
vriend tot de dood...